İçimdeki çocuk, hay Allah belanı versin!

Hani insanlar övünür gezer ya “Efendim, ben içimdeki çocuğu hiç öldürmedim, bunları ona borçluyum,” “İçimdeki çocuk sayesinde bugünlere gelebildim,” falan filan. Milletin içinde ne kadar güzel çocuklar var maşallah. İnsan ister istemez gıpta ediyor. Benim de içimde bir çocuk var. Tahminen pankreasımla safra kesem arasında. Ara ara dürtüyor da oradan biliyorum. Yüz yüze görüşme şansımız hiç olmadı, ama sümüklü ve muzır bir çocuk olduğundan hiç şüphem yok. Her fırsatta başımı derde sokmak için uğraşıyor. Allah biliyor ya, bebelerimden önce ondan bu kadar şikâyetçi değildim. Ama bebelerden sonra vıyyy…. Zaten iki bebe gece gündüz canımı çıkarıyor, bir de içimdeki bebeyle uğraşmak tam bir dert! Ne yapıyor da seni bu kadar yoruyor bu içindeki çocuk derseniz, bilmem ki nereden başlatsam anlatmaya.

Daha fazla

Blog Stats

  • 147.960 hits