Allah’ım sen aklıma mukayyet ol!

Üç, altı, dokuz derken on dokuz da bitti. Dile kolay, on dokuz ay bitti! Şu ara düzelir, bu ara düzelir, aa daha düzelmedi mi, düzelir canım düzelir… denilen uykular daha bir türlü düzelmedi. Mevcut düzensizlik de daha beter bozuldu gitti. Şu aralar tek duam var: Allah’ım sen aklıma mukayyet ol!

Bebeler doğduktan sonra altı ay kadar ailece aynı odada yattık. Gece bebelere ben bakıyordum. Ancak iki bebe birden kalkarsa ya da ben emzirirken biberon hazırlamak gibi ikinci bir kişinin yapması gereken bir şey olursa dirsek atarak kocamı devreye sokuyordum. Altı aydan sonra bebekler birbirini uyandırmaya başladı. Yatakta birbirlerinin üzerine yuvarlanmaları da cabası. Yatakları, hatta odaları ayırmamız gerekti. Ama bir bebek anne ile babasıyla aynı odadayken ötekini başka odaya göndermek, kapı dışarı bırakmak gibi geldi, içimize hiç sinmedi. Kocamla helalleşerek haremlik ve selamlık olarak odaları ayırdık. Kız gece çok fazla kalktığı, sürekli beni istediği ve emdiği için benimle kaldı. Oğlan nispeten daha iyi uyuduğu ve kim olursa olsun, birisi uyutsun yeter anlayışına sahip olduğu için babayla bebek odasına geçti. Tabi ağladığında yine ben koşup gidiyordum ama o sırada kızla meşgulsem babası ilgileniyordu. Her ne kadar babasına “ağladığında emziğini ver” komutunu bir türlü girmeyi başaramayıp sürekli yan odadan gelip emzik takmak zorunda kalsam da / oğlanı uyuttuğunda yatağına koymak yerine emniyet olsun diye üzerine ayağını koyarak uyumaya devam etse de / oğlandan önce uyuduğu için garibim oğlum yerlerde yuvarlana yuvarlana uykuya dalmış olsa da / gece ağladığında kendisi bakmayınca benim geleceğimi bildiği için bakma işini mümkün olduğunca ağırdan alsa da… (bu konu uzar gider), Allah için inkâr etmeyim, babası tahminimden daha iyi baktı oğlana.

Aradan geçen kısa süre zarfında oğlan gecede bir kez kalkar oldu. Kız ise baykuş misali yatakta tüneyerek geceyi geçirmeye devam etti. Bu durumda ben odalar arası pek dolanmaz olmuştum. Ama gelin görün ki yarım saltanatım çok da uzun sürmedi. Son birkaç haftadır yeni düzensizliğimize geçtik. O da aynen şöyle oluyor:

Şimdiye kadar ha anası uyutmuş ha denizanası uyutmuş kendisi için fark etmeyen oğlum birden bir anasının olduğunu idrak etti. Tutturdu “Anam olmadan asla” diye. “Oğlum len ben anansam o da komşunun herifi değil ya BABAN!” diyerek ikna etmeye çok çalıştım ama mümkün değil bensiz hiçbir iş yapmıyor. Tabi uyumuyor da. E kız da baştan beri anacı. Bensiz hayatta uyumaz. İkisi de bana kaldı. Önce zor bela küçük hanımı uyutuyorum. Sonra içeri gidip oğlanı uyutuyorum. Bu sırada babasını kızın yanına gönderiyorum. Tam oğlanı yatağa koyuyorum “Anniii” diye kız başlıyor zırlamaya. Bensiz hayatta susmuyor. Koşa koşa kızın yanına gidiyorum, babasını oğlanın yanına gönderiyorum. Kızı geri uyutuyorum. Haydi, oğlan “anniii” diye içeriden ağlamaz mı? Sesimi duymazsa hayatta geri dalmıyor. Oğlanın odasına gidip babayı kızın yanına gönderiyorum. Oğlanın yanında o uykuya dalana kadar yan yatakta biraz ninni falan söylüyorum. Oğlan daldı şükür derken “annii” diye orada olup olmadığımı tekrar kontrol ediyor. “Buradayım annem, yanındayım, sen uyu” diyorum. O geri dalıyor. Bu sefer kız inceden inceye annii diye başladığı zırıltısını ben yanında olmadığımı anlayınca çığlıklara çeviriyor. Tekrar koşa koşa oraya gidiyorum. Babayı buraya gönderiyorum… Oraya buraya derken iki oda arasında maraton koşuyorum. O kadar ki bacaklarım kas yaptı. Çocuklar büyüsün olimpiyatlara bile katılmayı düşünüyorum. Hatta gece nöbetçi bir noter bulup onaylatırsam “en kısa mesafede en uzun koşu yapan gariban” olarak guinesse bile başvurabilirim. Bu arada baba maşallah hor hor çeşmesi. Gözünü bile açmadan oda değiştirip aynen uyumaya devam ediyor. Bebelerim kılını tüyünü alana kadar babalarının uykusunu alsalarmış pek rahat edecekmişim ama nasip işte. Sabahı sabah edene kadar Allah bilir kaç dakika uyuyorum, kaç kere mekân değiştiriyorum, kaç kez “anniii” yoklamasına tabi tutuluyorum. “Buradayım, annem, yanındayım” yerine “Yok ulen yok ananız yok,” diye bağırmak istiyorum. Gerçi babaannem “Yokum deme, şeytan yok olsun,” derdi. O yüzden dilimi ısırıyorum. Kendimi tutmaya çalışıyorum. Ama dün gece yine dayanamadım, “Annii” diye ikisinin aynı anda bağırması üzerine “Anniiisiz kalın eşek sıpaları,” diye bağırdım. Gerçi hemen dediğime pişman olup kayıtlardan düşülmesini talep ettim. Sonra da yine bildik duamı edip ikisi arasında koşuya devam ettim: Allah’ım sen aklıma mukayyet ol!

9 Yorum (+add yours?)

  1. Kitapçı Anne
    Oca 10, 2012 @ 11:47:24

    Allah kolaylık versin. Ben 2 yaşına girmek üzere olan oğlumu dün akşam uyutamayınca kafayı yedim, 2 bebekle size kolaylıklar diliyorum.

    Bir de bizi kurtaran Aysun Bal’ı tavsiye ederim, oğlum hiç uykuya kendi kendine dalamıyor ve gece hep uyanıyordu. Aysun Hanım hayatımızı kurtardı, her yerde de tavsiye ediyorum.

    Cevapla

  2. ozge
    Oca 10, 2012 @ 16:40:35

    bende bir uyku uzmanından yardım almak istedim ama tabi ki emeği büyük olduğu için fiyatları da çok yüksekti:(

    Cevapla

  3. hadese
    Oca 10, 2012 @ 17:23:18

    yalnız kendi başlarına uyumaya başladıklarında anne o kadar piskopata bağlamış oluyor ki, kendi kendine uyanıp “bu çocuklar niye beni uyandırmadı” diye uyanıyor…inşallah yakında bu durumda olman dileğiyle 🙂

    Cevapla

  4. Kevser
    Oca 13, 2012 @ 21:41:28

    Allah kolaylık versin 😦
    Senin yazılarını okumayı çok seviyorum ama her yazında sizin eve giriyorum ve bana daral geliyor “Allahıımmm sen seccenin aklını koruuu” (bu arada gerçek adın neydi :))

    Cevapla

  5. zeynep
    Haz 28, 2012 @ 09:21:32

    ben sanırım odalarını ayırmicam bu yazıdan bunu anladım :O) senin gibi 6 aya kadar bizim yanımızda sonrasında da ikisi aynı odada olucak birbirini yesinler :O)

    Cevapla

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Blog Stats

  • 147.960 hits
%d blogcu bunu beğendi: